Warto też zwrócić uwagę czy uczelnia współpracuje z lokalnymi firmami technologicznymi (np. software house’ami), co pozwoli bezproblemowo dostać się na praktyki, staż lub też nawet znaleźć zatrudnienie jeszcze przed końcem studiów. Pytanie #4. Wiele osób zamiast studiów wybiera inne formy nauki, np. szkoły programowania. Praca zawód programista Jak zostać programistą. W dobie szybkiego postępu zawód programisty stał się jednym z najbardziej poszukiwanych zajęć. Programista jest specjalistą, który na podstawie określonych modeli matematycznych opracowuje algorytmy i programy komputerowe o różnej złożoności. Innymi słowy, tworzy oprogramowanie. Po prostu nie trzeba studiów, aby ją zdobyć, a już na pewno studia z informatyki nie wyprodukują specjalisty w dziedzinie wytwarzania oprogramowania. Chociażby dlatego, że nie jest to fizycznie możliwe z uwagi na ograniczony czas zajęć na uczelni. 04/05/2016 23:42. Klaudia. O ile na ogół jest to prawdą, to takie założenie nie koniecznie odnosi się do programowania. Doświadczenia profesjonalistów IT wskazują, że dla pracodawcy nie jest ważny dyplom studiów, ale realne umiejętności przyszłego pracownika. Możesz zatem szukać pracy nawet jeśli nie posiadasz studiów informatycznych. W efekcie mając 19-20 lat na początku studiów nie mieli żadnych znajomych poza innymi nerdami, a nagie kobiety widzieli tylko na filmach w Internecie. Później tacy delikwenci przychodzą na 4p i zakładają temat "Stereotyp programisty bez dziewczyny" albo piszą, że nie-programiści to bezmózgi motłoch bez ambicji z którym nie ma o Były to dwa duże projekty ze studiów i jeden projekt, nad którym pracowałem sam w wolnym czasie. Projektami ze studiów były szachy z wykorzystaniem sztucznej inteligencji i komunikator internetowy. Projektem, nad którym pracowałem sam był CMS czyli system zarządzania treścią, dla magazynu muzycznego, który współtworzyłem. . Branża informatyczna nieustannie się rozwija. Generuje to ciągłe zapotrzebowanie na nowych pracowników. Na rynku branży IT często brakuje specjalistów i rąk do pracy. Zawód ten, oprócz licznych możliwości rozwoju, oferuje także opcje uczestnictwa w ciekawych projektach i tworzeniu technologii, która dopiero zadebiutuje na rynku. Szeroko rozumiane nowe technologie stają się nieodłączną częścią naszego życia, choć nierzadko nie zdajemy sobie z tego sprawy. Oferują one nam nie tylko nowe możliwości i wygodę przy realizacji powszechnych zadań, ale są także jednym z filarów rozwijającej się gospodarki. Innowacyjne technologie budują podwaliny pod strukturyzację nowych miejsc pracy. Najwięcej z nich powstaje właśnie w branży IT, która cieszy się dużym zainteresowaniem. Jak rozpocząć swoją przygodę z branżą nie mając wykształcenia kierunkowego?Wytrwałość kluczem do sukcesuSektor IT jest bardzo popularnym wyborem wśród osób poszukujących zatrudnienia. Praca w tej branży oferuje wiele benefitów. Nie są to tylko dobre zarobki, ale również szerokie perspektywy na przyszłość, głownie z uwagi na nieustanny rozwój i wiele nowo powstających firm. Skupiają się one na implementowaniu coraz to nowszych technologii. Praca w zawodzie programisty lub chociażby administratora sieciowego wymaga bardzo skrupulatnego oraz intensywnego rozwoju. Istotne jest bieżące zainteresowanie i poznawanie nowych technologii, które już niebawem mogą zostać wdrożone na rynek usług. W tej branży nie można pozwolić sobie na jakikolwiek zastój, ponieważ naraża to firmę na straty oraz grozi spadkiem zainteresowania ze strony potencjalnych kontrahentów. Praca w IT jest także bardzo wymagająca w kwestii psycho-fizycznej – konieczność radzenia sobie ze stresem, działania pod presją czasu, zbliżające się deadline’y, nowy projekt, nagła i nieoczekiwana zmiana wizji klienta – na to wszystko musi być przygotowana osoba szukająca zatrudnienia w tym czyni mistrzaPomimo, że oferta rynku pracy w IT jest bardzo różnorodna, chętnych nadal brakuje. Co jest tego powodem? Otóż branża ta wymaga posiadania skonkretyzowanych umiejętności praktycznych. Niezbędnym czynnikiem staje się bardzo dobra znajomość środowisk programistycznych, systemu języka programowania oraz bibliotek koderskich. Dużą uwagę przywiązuje się także do logicznego myślenia oraz posiadania elementarnej wiedzy z dziedziny elektroniki, matematyki oraz fizyki. Każda z tych umiejętności w naturalny sposób może zostać doskonalona poprzez samodzielną naukę programowania, korzystanie z licznych poradników i instruktażów, które krok po kroku wprowadzą nas w świat informatycznych się kursamiPraca w IT jest interesującym przypadkiem, jeśli popatrzymy przez pryzmat braku edukacji specjalistycznej. Potencjalni pracodawcy są w stanie docenić nabytą w wyniku własnych zainteresowań i samodyscypliny doświadczenie oraz wiedzę. Sprawia to, że studia kierunkowe wcale nie są niezbędne, by otrzymać zatrudnienie i ukierunkować się na nieustanny rozwój. Obecnie brak tytułu inżyniera nie stanowi problemu, ponieważ branża dysponuje wszechstronnym wachlarzem dostępnych szkoleń oraz kursów pozwalających uszeregować i pomnożyć wiedzę. Nie brakuje wśród nich także takich dostępnych w całości w trybie online, dzięki czemu bez większych trudności można dopasować je do swojego dziennego harmonogramu się kreatywnościąWbrew powszechnie panującym opiniom, w sektorze IT również warto posiadać własne portfolio. W jego poczet można zakwalifikować wszystkie projekty, które były przez nas realizowane oraz te, w których mieliśmy swój udział. Niestety na samym początku przygody z systemami informatycznymi nie ma zbyt wielu możliwości na ich pozyskanie. Można więc spróbować samodzielnie napisać prosty program, aplikację lub stworzyć bazę danych. Warto również dołączyć do różnych for internetowych, w których często działają ludzie ambitni i pełni pasji. Nie od dziś wiadomo, że działając wspólnie i dzieląc się doświadczeniem, można osiągnąć większe korzyści. Rozwój technologii jest obecnie na tak wysokim poziomie, że wielu informatycznych pasjonatów przed realizacją projektów może powstrzymać tylko ich wyobraźnia – a tej nie warto to bardzo dynamiczna branża, oferująca szerokie możliwości rozwoju i interesujące projekty. Bywa bardzo wymagająca, jednak jeśli cechuje Cię chęć do nauki i nie boisz się podejmowania nowych wyzwań, możesz śmiało spróbować w niej swoich sił. Jestem bez studiów i pracuje jako programista, więc jak widać się da, po za tym nie jestem jakimś odosbnionym przypadkiem. Pytanie czy łatwo znaleźć. Łatwo nie łatwo, wiele zależy od tego w jakiej technologii chcesz pracować i jak dobrze faktycznie ją znasz. Jeżeli chodzi o technologie .NET i Java to dużo łatwiej znaleźć pracę jako student czy osoba po studiach, niż ktoś bez tych studiów, bo po pierwsze są to korporacje, gdzie liczą się papierki, po coś tam, a po za tym są to technologie, o których się ludzie po prostu na studiach uczą. Jeżeli chodzi o jakieś technologie niszowe to raczej bezznaczenia czy dana osoba skończyła studia, studiuje, czy nie studiowała, bo i tak tego co potrzeba trzeba się samemu nauczyć, więc studia tutaj nic nie dają i z reguły pracodawca dobrze wie, że wtedy ten papierek to raczej mały wyznacznik czegokolwiek, bo co z tego, że skończył studia skoro i tak na nich nie posiadł danej wiedzy. Osobiście pracuje jako programista Ruby/Ruby on Rails, podczas rozmowy nawet nie padło pytanie o moje studia, pewnie przez to, że język i technologia jest dość niszowa w naszym kraju, wiecznie brakuje programistów, a na studiach nikt tego nie uczy, więc liczą się tylko umiejętności. Tak jest w wielu dziedzinach gdzie brakuje programistów np. Javascript mocno się rozwija i też można zauważyć, że brakuje ludzi, którzy faktycznie ten język ogarniają, brakuje osób do front-endu, brakuje osób znających Pythona, chociaż ten język czasami na studiach się pojawia. Prawdę mówiąc ogólnie brakuje programistów, ale programistów, którzy chcą coś faktycznie kodzić, a nie tylko odbębnić swoje i zarobić kasę, bo słyszeli, że to łatwy zarobek, ale ani to łatwy zarobek ani szybki, żeby programować na jakimś przyzwoitym poziomie, a co za tym idzie zarabiać przyzwoite pieniądze trzeba sporo czasu poświęcić. Co do zarobków to na stanowisku juniora można liczyć na 1500-2500, zależnie od miasta i od samych umiejętności jakie masz na początek, a później to mogą się okropnie wahać w zależności od zakresu obowiązków, projektu itd. Unikanie publicznych wystąpień, niechęć do codziennej komunikacji i złe samopoczucie na skutek dużego natężenia kontaktów społecznych – to wszystko dowodzi, że praca w samotności może okazać się korzystniejszym wyborem. O zadowoleniu z życia zawodowego często decydują predyspozycje, temperament i cechy osobowości. Typ osobowości a wybór zawodu Pracownik biurowy, przewodnik wycieczek, informatyk, a może nauczyciel? Przed podjęciem decyzji dotyczącej wyboru studiów lub kursów dobrze jest poznać samego siebie i przeanalizować własne oczekiwania. Wiedząc, w jakich sytuacjach czujesz się komfortowo, a w których paraliżuje Cię stres, możesz rozsądnie pokierować swoją karierą. Dowiesz się o sobie więcej, jeśli np. będziesz rozwiązywać testy osobowości. Cenne źródło informacji stanowi również analiza własnych emocji i zachowań w odpowiedzi na różne sytuacje, z którymi się mierzysz. Kim jest introwertyk? Typy osobowości zostały po raz pierwszy określone przez psychologa Carla Gustava Junga w jego pionierskiej pracy „Typy psychologiczne” (wydawnictwo KR, 2015 r.). Według Junga każdy człowiek ma tendencję do tego, aby więcej energii kierować na zewnątrz (ekstrawersja) lub do wewnątrz (introwersja). Stworzył więc teorię dotyczącą dwóch podstawowych typów osobowości: introwertycy mają skłonność do skupiania się na własnych przeżyciach wewnętrznych, a w mniejszym stopniu interesowania się światem zewnętrznym; charakterystyczna jest dla nich przewaga myślenia nad działaniem, duża wrażliwość, wysoki stopień samoświadomości, a zarazem powściągliwość i trudności w kontaktach z innymi ludźmi i przystosowaniem się do otoczenia; ekstrawertycy kierują swoją uwagę i zainteresowania na świat zewnętrzny i innych ludzi; cechuje ich łatwość wyrażania myśli i uczuć, nawiązywania kontaktów oraz silna potrzeba działania i uczestnictwa w życiu społecznym. Odmienne preferencje i skłonności wśród ludzi powodują, że mogą oni postrzegać tę samą sytuację z różnych perspektyw. Zrozumienie różnic indywidualnych pomiędzy nimi dla Junga było kluczowe dla usprawnienia komunikacji, współpracy i budowania efektywnych zespołów w pracy. 7 prac dla introwertyków Czy jesteś introwertykiem? Pracownicy o osobowości introwertycznej mogą zauważać u sobie następujące cechy i reakcje na sytuacje spotykające ich w życiu codziennym i pracy: niechęć do skupiania na nich całej uwagi otoczenia, unikanie miejsc zmuszających ich do interakcji z niezbyt dobrze znanymi osobami, posiadanie niewielkiej grupy znajomych i niechęć do zawierania nowych znajomości, upodobanie do przebywania w samotności, uczucie braku energii po dłuższym przebywaniu w zbyt dużej grupie ludzi, nadmiernym chaosie i hałasie. Często introwertycy są postrzegani przez otoczenie jako osoby nieśmiałe, wycofane, małomówne i nieokazujące emocji. Męczy ich praca zespołowa i brak możliwości indywidualnego realizowania zadań, brak przestrzeni prywatnej w miejscach pracy, takich jak open space, a także konieczność uczestniczenia w imprezach firmowych czy integracyjnych. Mają jednak wiele mocnych stron, które mogą być docenione przez pracodawców. Introwertycy: uważnie słuchają i analizują wypowiedzi innych, przez co są lepszymi rozmówcami, dotrzymują terminów, są konkretni, nie mówią, aby „lać wodę”, a rozmowa z nimi prowadzi zawsze do wyczerpujących wniosków, są bardziej kreatywni, potrafią pracować w ciszy i skupieniu nad czymś, co ich pasjonuje, starannie planują każde swoje posunięcie. Praca z klientami, uczniami, uczestnikami szkoleń czy zespołem współpracowników może być nieprzyjemnym doświadczeniem dla introwertyka, który niechętnie spędza czas w grupie i nie lubi wykonywać kilku zadań jednocześnie. Nie oznacza to jednak, że nie ma pracy, w której pracownik o takim typie osobowości się nie odnajdzie. Jeśli starannie wybierze swój zawód i pracodawcę, który zapewni mu odpowiednie warunki pracy, może mieć naprawdę wyjątkowe osiągnięcia zawodowe, a nawet stać się liderem zespołu. Jaka jest najlepsza praca dla introwertyka? W opublikowanej w 2011 roku książce „Four Meanings of Introversion: Social, Thinking, Anxious, and Inhibited Introversion” autorstwa Jennifer Grimes, Julie Norem i Jonathana M. Chheka wyróżniono aż cztery typy osobowości introwertycznych i stosownie do nich dopasowano całkiem długą listę zajęć, w których mogą doskonale się odnaleźć. Introwertyk społeczny Wbrew nazwie introwertycy społeczni to osoby, które wolą unikać nadmiernego kontaktu z ludźmi. Najlepiej czują się w samotności lub niewielkiej, dobrze znanej sobie grupie. Ich dużym atutem jest lojalność pozwalająca nawiązać im głęboką i długotrwałą relację ze współpracownikami i pracodawcą. Jeśli ich szef zapewni im spokojne miejsce pracy, będą doskonale wypełniać powierzone im zadania. Wśród zawodów polecanych introwertykom społecznym znajdują się: Administrator baz danych Osoba obsługująca bazy danych wspomagające funkcjonowanie firmy. Zawód dla absolwentów studiów informatycznych, w którym najbardziej liczą się doświadczenie w branży, umiejętność pracy pod presją czasu, znajomość języka angielskiego i obsługi języka C/C++, skryptów i oprogramowania typu SQL. Przeciętna wysokość pensji w Polsce na tym stanowisku wynosi 9000 zł brutto. Kierowca ciężarówki Długie godziny spędzane samotnie w trasie mogą być dla introwertyka idealnym sposobem na życie w zgodzie ze sobą i zarobienie niemałej pensji. Kierowca ciężarówki w ruchu międzynarodowym może zarobić nawet ponad 8600 zł brutto, jeśli zna język obcy, odznacza się spostrzegawczością, umiejętnością koncentracji, radzi sobie ze stresem oraz nieprzewidzianymi sytuacjami. Inżynier elektryk/elektronik Absolwenci kierunków technicznych od lat plasują się w czołówce najbardziej poszukiwanych pracowników. Kierunki, takie jak elektrotechnika, teleinformatyka, mechatronika czy inżynieria obliczeniowa, pozwalają introwertykom doskonale spełniać się na stanowiskach typu: projektant sieci teleinformatycznych, administrator systemów informatycznych, programista, inżynier telekomunikacji czy inżynier elektryk w dynamicznie rozwijającej się gałęzi przemysłu, jaką jest mechatronika. Przeciętna płaca inżyniera elektronika oraz elektryka w Polsce to 7500 zł brutto. 5 zawodów przyszłości – prognoza na najbliższe lata Tłumacz języka angielskiego Dokonywanie przekładów na zlecenie klienta może być różnie wyceniane. Przeciętne miesięczne wynagrodzenie wynosi 6300 zł brutto. Tłumacz języka angielskiego – zakres obowiązków Piekarz Do obowiązków należy nie tylko wypiekanie chlebów, bułek, rogali itp., ale też obsługa oraz czyszczenie maszyn i urządzeń znajdujących się w piekarni. Przeciętne miesięczne wynagrodzenie piekarza to 3900 zł brutto. Introwertyk myśliciel Kolejny typ osobowości introwertycznej odznacza się silnymi skłonnościami do przemyśleń i introspekcji. Introwertyk myśliciel nie potrzebuje ciągłych kontaktów towarzyskich, ale też nie czuje się nimi zmęczony. Ma natomiast bardzo bogate życie wewnętrzne, przez co jest kreatywny, innowacyjny i myśli nieszablonowo. Umie jednak słuchać i brać pod uwagę pomysły innych, przez co świetnie odnajduje się na stanowiskach inżynieryjnych, związanych z technologią, sztuką czy projektowaniem. Jaka jest najlepsza praca dla introwertyka myśliciela? Programista Programista tworzy różnego rodzaju aplikacje lub systemy komputerowe przy pomocy specjalistycznego języka programowania. Rozwija również dotychczasowe rozwiązania lub na bieżąco testuje oprogramowanie. Pracownikami na tym stanowisku zostają często absolwenci kierunków informatycznych, choć dla pracodawców bardziej liczą się umiejętności kandydata. Zdolności analityczne i kreatywność, którymi charakteryzują się introwertycy myśliciele, będą zdecydowanie większym atutem niż ukończone studia. Zarobki starszych programistów kształtują się więc na poziomie nawet 12 500 zł brutto. Inżynier przemysłowy Inżynier przemysłowy monitoruje procesy produkcyjne, pracując nad rozwiązaniami, które mogą poprawić wydajność. Do wykonywania tej pracy niezbędne są: wykształcenie wyższe kierunkowe, znajomość języka angielskiego oraz doświadczenie zdobyte w branży. Dobry inżynier przemysłowy kieruje się precyzją i wykorzystuje swoje zdolności techniczne, często występujące u osób introwertycznych. Przeciętne zarobki na tym stanowisku wynoszą 7600 zł brutto. Introwertyk lękliwy Pracownicy o typie osobowości introwertyka lękliwego wolą spędzać w pracy czas w samotności, a dodatkowo jeszcze przywiązują dużą wagę do tego, jak postrzegają ich inni. Często są nieśmiali i niepewni siebie, zadręczają się sytuacjami, które już się wydarzyły. Z drugiej strony zwracają uwagę na detale, co czyni z nich idealnych pracowników na stanowiska wymagające szczegółowości i odpowiedzialności. Introwertycy lękliwi doskonale odnajdą się więc w zawodach takich jak: Audytor Audytor odpowiedzialny jest za kontrole w firmach, w trakcie których sprawdza poprawność procesów i zdolność do wykonania danych zadań przez organizację. Pracodawcy wymagają od audytorów wykształcenia wyższego, najczęściej prawniczego lub ekonomicznego. Cechy, które liczą się na tym stanowisku, to spostrzegawczość, wnikliwość, systematyczność i cierpliwość, którymi często odznaczają się introwertycy. Przeciętne wynagrodzenie, jakie można otrzymać na tym stanowisku, to 8900 zł brutto. Księgowy Księgowy odpowiada za prowadzenie ksiąg rachunkowych i wypełnianie deklaracji podatkowych. Przeciętne zarobki wynoszą 5600 zł brutto miesięcznie. Redaktor Redaktor może pracować zdalnie, co dla wielu introwertyków jest dobrym rozwiązaniem w sytuacji nadmiernego lęku przed przebywaniem na co dzień wśród wielu ludzi. Zadaniem redaktora jest sprawdzanie i poprawianie materiałów tekstowych przed ich publikacją, dbanie nie tylko o poprawność merytoryczną, ale i stylistyczną. Redaktorzy introwertycy – będący najczęściej absolwentami takich studiów jak filologia polska, dziennikarstwo czy politologia – mogą zarobić miesięcznie przeciętnie 5100 zł brutto. Laborant Pobieranie i badanie surowców / tkanek oraz wykonywanie analiz – to czynności, które wypełniają dzień pracy laboranta. Osoby zatrudnione na tym stanowisku zarabiają przeciętnie 3800 zł brutto. Archiwista Do zadań archiwisty należy porządkowanie dokumentów, tworzenie katalogów, digitalizacja zasobów archiwum (skanowanie i wprowadzanie plików elektronicznych do systemu), a także wyszukiwanie i przekazywanie dokumentów. Przeciętne miesięczne wynagrodzenie wynosi 3300 zł brutto. Introwertyk powściągliwy Typ osobowości sprawiający wrażenie zdystansowanego i wyluzowanego. Ostrożna natura introwertyka powściągliwego łączy się najczęściej ze zdolnością obserwacji i analizy. Dzięki temu może on patrzeć na wszystko z szerszej perspektywy, odnajdując się w zawodach związanych z nauką lub jako doradca. Wśród stanowisk polecanych introwertykom o tym typie osobowości znajdują się: Analityk finansowy Analityk finansowy ma samodzielne stanowisko w dziale kontrolingu. Czynnie uczestniczy w przygotowaniu budżetu i kontroli jego realizacji. Osoby, które mogą pełnić takie obowiązki, powinny mieć wykształcenie wyższe ekonomiczne oraz umiejętność analitycznego myślenia i wyciągania syntetycznych wniosków, co cechujące introwertyków powściągliwych. Przeciętna pensja na tym stanowisku to 7400 zł brutto. Geolog Zadania geologa to: prowadzenie badań naukowych i analizowanie składu gleby. Kandydat na to stanowisko powinien mieć za sobą studia na kierunku: geologia lub geografia. Ważne, aby był osobą dokładną i sumienną. Przeciętne miesięczne wynagrodzenie wynosi 4800 zł brutto. Biochemik Biochemik to naukowiec badający związki chemiczne w organizmach żywych, który zajmuje się przeprowadzaniem specjalistycznych testów i pomiarów w zależności od branży. Taka osoba może znaleźć zatrudnienie w laboratoriach badawczych, instytutach naukowych, na uczelniach wyższych, ale też w firmach farmaceutycznych czy zakładach produkujących żywność. Dobrze, jeśli posiada umiejętności wykorzystania nabytej wiedzy, ale też wykazuje się kreatywnością. W przypadku introwertyków powściągliwych takie połączenie zdarza się bardzo często, ze względu na szeroką perspektywę, jaką potrafią przyjąć. Przeciętna pensja biochemika to 4100 zł brutto. Psycholog Osoba pracująca jako psycholog przyjmuje pacjentów, stawia właściwą diagnozę psychologiczną i udziela wsparcia. Zajmuje się też profesjonalnym opiniowaniem i doradztwem. Może pracować w instytucjach oświatowych, biurach doradztwa personalnego, różnego rodzaju firmach lub uczelniach, gdzie wykonuje pracę naukową. Pomocne w tym zawodzie są empatia, zainteresowanie drugim człowiekiem i otwartość na nawiązywanie relacji, co często jest widoczne u introwertyków. Przeciętna pensja na etacie psychologa kształtuje się na poziomie 3200 zł brutto. Wysokość wynagrodzeń pracowników została ustalona na podstawie danych na stronie Profesje, w których ważny jest kontakt Osoba, którą męczy przebywanie w dużych skupiskach, może czuć onieśmielenie i niepokój, prowadząc szkolenia lub występując na scenie. Aby nie zmagać się z dodatkowym stresem w pracy, warto starannie rozważyć wybór ścieżki zawodowej. Nieśmiały introwertyk, stroniący od ludzi, lubiący działać powoli i w pojedynkę, może czuć się niekomfortowo na takich stanowiskach: manager specjalista ds. rekrutacji trener kompetencji miękkich animator dziecięcy rzecznik prasowy dziennikarz. Reading Time: 5 minutesNa chwilę obecną na samym polskim rynku pracy brakuje około 50 tys. programistów. Szacuje się, że za 2 lata w całej Europie liczba ta wzrośnie do około 800 tysięcy, co stanowi więcej niż liczba mieszkańców całego Krakowa. Zapotrzebowanie na specjalistów w branży IT stale rośnie i nic nie zapowiada, by ten trend w najbliższym czasie miał się odwrócić. Duży deficyt informatyków oraz charakterystyka branży zezwalająca na pracę zdalną pozwala przypuszczać, że zagraniczne firmy będą coraz częściej przeszukiwać polski rynek w poszukiwaniu wykwalifikowanych pracowników. Stwarza to szansę wielu ambitnym osobom w Polsce, którzy do tej pory inaczej pokierowały swoją karierą i nie wiązały jej z IT. Sprawdź: Szkoły programowania Pomimo takiej sytuacji na rynku w dalszym ciągu mnóstwo osób, szczególnie tych młodych, świeżo po studiach boryka się z problemem znalezienia jakiegoś ambitniejszego stanowiska. Niniejszy artykuł ma celu zwrócić uwagę na jedną z możliwych ścieżek, jaką jest edukacja w kierunku IT i wcale nie musi to oznaczać kończenia 5-letnich studiów. Oczywiście studia informatyczne z założenia mają świetnie przygotować przyszłych absolwentów do zajmowania stanowisk takich jak administrator sieci, programista, tester oprogramowania czy serwisant sprzętu, jednak nie jest to jedyna i nie zawsze najlepsza droga. Sprawdź najnowsze oferty pracy w IT na No Fluff Jobs: Przeglądając fora internetowe czy serwisy społecznościowe, coraz częściej można natknąć się na pytania dotyczące wątpliwości i nierzadko mylnych przekonań na temat tego, czego wymaga się od programistów i co decyduje o otrzymaniu propozycji pracy. Przykładowe dylematy to Czy rozpoczęcie nauki programowania w wieku 30 paru lat to nie za późno? Czy mogę zostać programistą, jeśli nie studiowałem informatyki? Od czego zacząć naukę programowania, jeśli nic o tym nie wiem? Na jakim poziomie wymagany jest język angielski? Czy muszę być dobry z matematyki? Oczywiście lista pytań mogłaby być zdecydowanie dłuższa. Gdy zbierzemy te wszystkie problemy do jednego pojemnika, okaże się, że wspólnym mianownikiem jest chęć rozpoczęcia nauki, która często w ogóle nie następuje albo bardzo szybki kończy się niepowodzeniem. Chciałbym dodać Ci trochę wiary i otuchy i pokazać na moim przykładzie, że się da i wcale nie jest to takie trudne, jak może Ci się teraz wydawać. Gdy rozpoczynałem naukę, zaczynałem od kompletnego zera, tzn. nie studiowałem informatyki i wiedziałem na temat programowania mniej więcej tyle, co każdy laik. Gdzieś obiło mi się o uszy, że są języki programowania, choć ponoć to bardzo trudne i trzeba mieć ścisły umysł, ale zarabia się dużo pieniędzy. Jeśli wiesz cokolwiek więcej, to gratuluję, startujesz z wyższego pułapu niż ja, kiedy zaczynałem 😉 W chwili obecnej mija 2 lata odkąd pracuje jako programista baz danych. Nie jestem rewelacyjnym matematykiem, nie miałem znajomego, który poświecił by mi czas, żeby mnie przyuczyć ani też nie dostałem pracy po znajomości. Mimo to, po kilku miesiącach nauki, udało mi się zrealizować cel, jaki sobie wyznaczyłem. W miejscu, w którym pracuje, zespół programistów do niedawna liczył 5 osób. Z całej tej grupy tylko jedna osoba ukończyła informatykę. Pozostałe 3 osoby (w tym ja) były samoukami, a jeden z programistów był na drugim roku studiów, mając prawie 40 lat. Nie chcę wyciągać daleko idących wniosków, bazując jedynie na moim przypadku, ale coraz częściej doświadczam sytuacji, że gdy poznaje programistę, to jest to osoba po prostu kompetentna, która posiada wiedzę zdobytą poza uczelnią – nawet, jeśli studiowała kierunek techniczny. Mam nadzieję, że nie muszę Ci już odpowiadać na pytanie, czy 30 lat to za późno na rozpoczęcie nauki. Dla pracodawcy liczy się to, co potrafisz, ile jesteś w stanie wnieść do firmy, a Twój wiek ma drugorzędne znaczenie. Podobnie rzecz wygląda, jeśli chodzi o ukończone, jeśli w ogóle jakiekolwiek studia. Owszem, w niektórych przypadkach ukończenie studiów magisterskich jest jednym z warunków udziału w samej rekrutacji, ale to nie ono decyduje w największym stopniu o tym, czy otrzymasz zatrudnienie. Najważniejszą Twoją zaletą jaką możesz wnieść do firmy są Twoje umiejętności i doświadczenie, a te jesteś w stanie zdobyć z wielu źródeł, takich jak książki czy kursy. Same w sobie studia nic Ci nie dadzą. Nie znam programisty, który nauczyłby się programować na uczelni. Na zajęciach możesz dostać najwyżej wskazówki od czego zacząć, na co zwracać uwagę, czego unikać, ale to godziny spędzone na nauce poza zajęciami wpływają na to, czy się czegoś rzeczywiście nauczysz czy nie. Przygodę z programowaniem rozpocząłem od kursów internetowych i książek. Podjąłem decyzję, że chcę zostać programistą baz danych SQL i takich też kursów zacząłem szukać. Bardzo szybko zorientowałem się, że z materiałami do nauki nie jest tak kolorowo, jak mogłoby się wydawać. Większość z nich jest anglojęzyczna, co jest sporym utrudnieniem – nawet, jeśli płynnie posługujesz się językiem angielskim. Kolejna kluczowa rzecz to same treści prezentowane na blogach i kursach. 99 % kursów, na jakie natrafiłem to szkolenia dla osób, które doskonale poruszają się w tematyce IT, a kurs podstawowy to dla nich kolejna technologia, której chcą się nauczyć. Wiele dla mnie w tamtym momencie niezrozumiałych rzeczy było zupełnie pomijanych, bo najwyraźniej wszyscy uznali, że jest to oczywiste i nie ma potrzeby, by o tym wspominać. Nie sprawiło to, że się poddałem, ale moja nauka nie była tak owocna i skuteczna, jakbym się spodziewał. Kilka miesięcy nauki to tak naprawdę ciągłe poszukiwanie nowych materiałów. Zdobycie wiedzy, którą posiadłem nie było łatwe, ale okazało się wystarczające do znalezienia zatrudnienia. Potrzebowałem około 6 miesięcy nauki, by spróbować swoich sił na pierwszej rozmowie kwalifikacyjnej, która okazała się sukcesem. Doskonale zdaję sobie sprawę z tego, jak ciężkie są początki i z czym możesz mieć problemy, bo sam byłem w tym samym miejscu, w którym Ty jesteś teraz. Dlatego postanowiłem stworzyć darmowy kurs programowania baz danych, w którym uczę krok po kroku od zupełnych podstaw technologii SQL oraz zagadnień związanych z relacyjnymi bazami danych. Żeby rozpocząć naukę nie potrzebujesz żadnych podstaw, bo kurs jest przewidziany dla osób, które stawiają dopiero pierwsze kroki. Cały kurs to tak naprawdę realizacja projektu bazy danych, dzięki czemu będziesz miał się czym pochwalić na swojej rozmowie kwalifikacyjnej i wyróżnisz się na tle innych kandydatów. Wejdź na stronę i zapisz się na kurs a przekonasz się, że to w cale nie jest takie trudne. Poniżej znajdziesz link do dostępnych nagrań na YouTubie: W powyższym artykule nie miałem zamiaru nikogo zniechęcić do studiowania. Dostrzegam jednak dużo szybszą i skuteczniejszą drogę budowania kariery w IT, jaką jest uczenie się poprzez książki, kursy i przede wszystkim praktykę. Po paru miesiącach mądrej i systematycznej nauki, śmiało można znaleźć pierwsze zatrudnienie lub co najmniej staż, w trakcie którego zdobędzie się praktyczną wiedzę o którą ciężko na studiach. Czy takie rozwiązanie ma jakieś wady? Owszem, musisz wykazać się wytrwałością, konsekwencją i cierpliwością. Jeśli nie potrafisz zmobilizować się do codziennej nauki i potrzebujesz „kija”, to studia mogą być dla Ciebie dobrym rozwiązaniem. Być może strach przed opłatą za dodatkową sesję albo widmo powtarzania roku zmotywują Ci do pracy 😉 Wierzę, jednak, że w Twoim przypadku nie będzie to miało miejsca, bo teraz już wiesz, że można inaczej. Źródła: Zobacz też: Czy programiście potrzebne są studia informatyczne? Junior Developer – zatrudnienie, wykształcenie, zarobki [infografika] Polskie szkoły programowania – przegląd 5 serwisów z kursami dla programistów Książki dla programistów Sprawdź najnowsze oferty pracy w IT na No Fluff Jobs: Jestem programistą i studiowałem informatykę. Ściślej rzecz ujmując, studiowałem ją dokładnie przez dwa dni. Uprzedzając wszelkie domysły, nie uważam, że studia są złe, czy że są stratą czasu. Po prostu drugiego dnia studiów dorwałem się do programu tego, co będziemy robić przez najbliższe 3,5 roku i uznałem, że więcej (w kontekście samego programowania) nauczę się na własną rękę. Ot, koniec historii. Z tego wpisu dowiesz się: Spis treści1 Czy warto iść na studia jako programista?2 Czy można zostać programistą bez studiów?3 Jak zostać programistą bez studiów?4 Czy łatwo dostać pracę jako programista bez studiów?5 Czy łatwo dostać pracę jako programista po studiach informatycznych?6 Czy programista po studiach zarabia więcej niż programista bez studiów? Czy warto iść na studia jako programista? Coraz więcej młodych osób chce zostać programistami. W klasie mojego młodszego brata programistą chce zostać co drugi uczeń. Nic dziwnego, bo młodzi mający skojarzenie z grami, social mediami i innymi dobrodziejstwami internetu, wyobrażają sobie tę pracę jako łatwą, przyjemną, no i przy okazji słyszeli, że także nieźle płatną. Sam postrzegałem to w niemal dokładnie taki sam sposób. Prędzej czy później po maturze, przyszły programista stanie jednak przed wyborem: iść na studia, albo nie iść, oto jest pytanie. Odpowiedź, jak zwykle, brzmi: to zależy. Na studiach (np. informatycznych) możecie zdobyć nie tylko przyzwoite wykształcenie, ale też nauczyć się całkiem sporo teorii. Osobiście, pomijając studia, uczyłem się tylko tego, czego musiałem, przez co, choć programuję lepiej, niż programowałbym po samych studiach, brakuje mi trochę wiedzy na temat np. działania sieci, czy samych komputerów, którą tam z pewnością bym posiadł. Studia to też świetna okazja do zawierania nowych znajomości, czy po prostu spędzenia całkiem fajnego czasu. Jeżeli dziś, po kilku latach od mojej “przygody ze studiami” miałbym wybierać na nowo, wszystko zależałoby od mojej sytuacji. Jeśli miałbym zamiar docelowo pracować jako pracownik etatowy (w jakiejś firmie), a moi rodzice byliby skłonni zafundować mi kilka dodatkowych lat edukacji, raczej skusiłbym się na studia, a po godzinach uczyłbym się trochę programowania, by szlifować umiejętności praktyczne. Jeśli jednak byłbym pewien, że chcę programować i to jak najszybciej, osobiście zdecydowałbym się na pominięcie studiów i skupiłbym całą swoją uwagę na edukacji w zakresie programowania. Do tego trzeba mieć jednak bardzo dużo samozaparcia, dlatego warto rozważyć np. jakiś bootcamp, lub korepetycje. Warto mieć kogoś, kto raz na jakiś czas skontroluje nasze postępy i pomoże nam obrać dalszą ścieżkę. Czy można zostać programistą bez studiów? Tak. Nie jest to nic dziwnego, a programistów bez studiów jest całe mnóstwo. Żeby zacząć programować nie potrzebujemy żadnych licencji, czy kwalifikacji. To nie jest pilotowanie samolotów, czy operowanie ludzi. Można pozwolić sobie na błędy (byle nie na produkcji 😀). Jeżeli przejrzycie oferty pracy, prawdopodobnie sami zauważycie, że naprawdę rzadko kiedy wspomniane jest coś o wymaganych studiach. Zwykle wypisana jest lista konkretnych technologii, a od kandydatów oczekuje się realnego doświadczenia i umiejętności. “Papier” nie jest niezbędny. Jak zostać programistą bez studiów? Tak samo jak i po studiach, tylko w tym przypadku musimy nieco bardziej przyłożyć się do nauki, bo o ile nie pójdziemy na jakiś bootcamp, lub nie skorzystamy z korepetycji, nikt nie poprowadzi nas za rączkę. Jeśli nauczycie się programować, warto będzie przygotować jakieś drobne portfolio, czyli przynajmniej ze dwa lub trzy ciekawe, a przede wszystkim dobrze napisane projekty. To one powinny być istotne dla osoby, która chciałaby zaoferować Wam Waszą pierwszą pracę w branży. Oczywiście nikt nie zmusza Was do pracy etatowej. Programista równie dobrze może zarabiać jako na przykład freelancer (wykonując prace na zlecenie), czy jako autor jakiejś aplikacji SaaS. Jeżeli zdecydowalibyście się na tę drogę, studia miałyby prawdopodobnie jeszcze mniejsze znaczenie. Czy łatwo dostać pracę jako programista bez studiów? Firmy cały czas poszukują nowych, zdolnych programistów. Zazwyczaj kluczowym kryterium jest doświadczenie, dlatego na ogół nie jest zbyt łatwo o pierwszą pracę, tym bardziej że poziom umiejętności nowych programistów nieustannie rośnie. Kartą przetargową nie są jednak zwykle studia, a to, co umiecie i jaki macie na to dowód (portfolio). Oczywiście, znajdą się oferty pracy, w których studia z jakichś powodów okażą się niezbędne, jednak w tej branży naprawdę nie jest to kluczowe. Powiedziałbym, że na pewno bez studiów nie jest łatwiej o pierwszą pracę. Nie sądzę jednak, by było na tyle trudniej, by ukończone studia były czymś niezbędnym. Znam całkiem sporo profesjonalnych programistów, którzy nie ukończyli studiów i ani razu nie spotkałem się jeszcze z kimś, kto powiedziałby, że został odrzucony do pracy (jako programista), ze względu na brak wyższego wykształcenia. Czy łatwo dostać pracę jako programista po studiach informatycznych? Mam pewnego kolegę. Na potrzeby tego wpisu nazwijmy go Andrzej. Andrzej to cholernie inteligentny gość, który jakieś dwa lata temu skończył studia informatyczne. Facet da się lubić i jest naprawdę błyskotliwy, więc nic dziwnego, że całkiem szybko znalazł pracę… Niestety, nie jako programista. Takiej nie był w stanie znaleźć. Skończył studia i potrafił programować. Problem w tym, że potrafił tylko tyle, ile nauczono go na studiach. Pomimo jego niekwestionowanej inteligencji i błyskotliwości, nie zdawał sobie sprawy z tego, że studia nie nauczą go wystarczająco dużo. Nie poświęcił ani chwili wolnego czasu na to, by pogłębiać swoje umiejętności. Jasne, potrafił napisać prosty program pokroju kilku tablic, pętli i wykonywania jakichś operacji matematycznych, ale nie miał pojęcia o projektowaniu wydajnych, realnych aplikacji, czy o wykorzystywaniu nowoczesnych narzędzi, takich jak chociażby systemy kontroli wersji (GIT). Mam nadzieję, że ta sytuacja się zmieni i w przyszłości w naszym kraju spopularyzują studia ukierunkowane ściśle na zaawansowane i nowoczesne metody programowania. Uważam jednak, że ogólna “Informatyka” zwykle nie wystarczy do tego, by posiąść dostateczne umiejętności, by bez jakiejkolwiek nauki na własną rękę, posiąść po studiach umiejętności wystarczające do zdobycia dobrej pracy jako programista. Zakładając jednak, że ukończyliście studia i coś umiecie, podejrzewam, że możecie mieć nieco większe szanse niż osoby o zbliżonych umiejętnościach, które studiów nie ukończyły. W tej branży studia nie są żadnym “gamechangerem”, ale dyplom może mówić wiele dobrego chociażby o Waszej sumienności, wytrwałości, czy też o tym, że wiecie o technologii nieco więcej oprócz tego jak “klepać kod”. Co ciekawe, według Stack Overflow, około 80% profesjonalnych programistów ma wyższe wykształcenie. Czy programista po studiach zarabia więcej niż programista bez studiów? Możliwe, że w niektórych firmach tak. Są to jednak raczej pojedyncze wyjątki i ciężko byłoby mówić o takiej regule. W przypadku pracowników etatowych: Wyobraźcie sobie na chwilę, że posiadacie własną firmę, programujecie głównie w JavaScript. Do pracy aplikują dwie osoby, ale macie tylko jedno miejsce. Osoba pierwsza, Ania, niedawno ukończyła studia informatyczne. Poszło jej naprawdę świetnie, była jedną z najlepszych studentek na roku. Na studiach uczono ją głównie C++. Miała też zajęcia z technologii webowych, więc daje radę z HTMLem, CSSem, no i zna podstawy JavaScript. Potrafi wywołać alert, i twierdzi, że potrafi nawet zrobić prostą aplikację taką jak lista TODO, działającą po stronie klienta. Podobno dostała za nią piątkę. Osoba druga, Ewa nie udała się na studia. Przez ostatnie dwa lata pracowała na pół etatu w firmie tworzącej proste strony internetowe. Po godzinach uczyła się na własną rękę, przez co zgłębiła nie tylko JavaScript, ale też poznała technologie takie jak i Dzięki tym technologią sama napisała prosty, choć pełnoprawny CMS (system zarządzania treścią), z otwartym kodem źródłowym, który możemy podziwiać na Githubie. Która z tych osób jest już gotowa do pracy? Która zarobi dla Waszej firmy więcej? Której zapłacicie więcej? Nie ma reguły, ale w takim przypadku postawiłbym na Ewę, czyli na osobę, która, choć nie skończyła studiów, potrafi naprawdę sporo. Myślę, że to właśnie na nią postawiłby też każdy rozsądnie myślący przedsiębiorca, a studia nie miałyby w tym przypadku żadnego znaczenia. Nawet gdyby obie dziewczyny umiały dokładnie tyle samo i miałbym zamiar zatrudnić obie, jako szef zaproponowałbym im dokładnie taką samą stawkę. Ukończone studia nie miałyby żadnego wpływu na to, jaką wartość do firmy realnie wnosiłaby dana osoba, więc nie byłoby żadnej przesłanki, przez którą pracownik po studiach miałby być bardziej doceniany. W innych przypadkach: Praca etatowa ma mnóstwo zalet i dla wielu ludzi może być najbardziej atrakcyjną formą pracy. Co do samego pytania “kto zarabia więcej”, nietrudno zauważyć, ze zwykle najwięcej zarabiają ci, którzy działają na własną rękę. Freelancerzy, czy właściciele firm programistycznych nie muszą mieć konkretnego wykształcenia. Ci drudzy de facto nie muszą nawet umieć programować. W takiej sytuacji studia, czy też ich brak nie powinny mieć najmniejszego znaczenia. Znaczenie będą miały jedynie umiejętności, kreatywność, ilość włożonej pracy czy też w końcu, finalny produkt.

praca dla programisty bez studiów